Affet, Bayram Olsun! Gönlün Huzur Dolsun…

Bayramlar; bir kutlama, bir merasim ve tarif edilebilmesi zor bir heyecan barındırır içinde…

Üstelik niteliği ne olursa olsun bayramlar, hep birlikte anlam bulur. Gerek egemenliğin kayıtsız şartsız millete ait edildiği Cumhuriyet Bayramımız, gerek milletin meclisinin açılışının dünya çocuklarına armağan edildiği Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramımız, gerekse Bandırma vapurunun tarih yazmak için Samsun’a ulaştığı o günün dünya gençlerine armağan edildiği Atatürk’ü Anma Gençlik ve Spor Bayramı…

Ramazan; tüm insan alemini ne olursan ol yine gel diyerek birleştiren bu topraklarda, yaratılana aşkla bir araya getiren o bereketli sofralarda hep birlikte paylaşılan aşın, geleneksel sokak eğlencelerinin, nağmelerle çalınan davulun ve o unutulmaz anların bereketli ayı…

Bayram; çocukluğum… Ne büyük mutluluktu kapı kapı dolaşıp saygıyla öpebilmek büyüklerin ellerini… Bir tanesi bin bir mutluluğa bedel toplanan rengarenk şekerler…

Tüm bayramlar bir araya getirir bizleri, her şeyi unutup varlığımıza şükretmek için…

Küsler barışır ya hani bayramlarda… İşte o zaman bayram olur insanın gönlünde.

Farkına vardıklarımızdan ibaret değil midir hayat? Ne yaşanırsa yaşansın, yaşanan her şey ne çok şey öğretti değil mi sana? Hatasız kul mu var?

Domino taşlarının art arda devrilmesi gibidir hayat. Hayat ki eylemlerimizdir…

Sen birini affeder barışırsın, o diğerini ve o diğerini. Sahip olduğun erdem ile başlattığın akım tüm gezegene yayılır belki de…

Haydi gel! Bugün affedemediğin en az bir kişiyi affet!

Kurtul yükünden, gönlün huzur bulsun ve işte o zaman bayram, bayram olsun…!

Sağlık, huzur ve mutlulukla geçen hep birlikte nice bayramlara…

"İçeriği Nasıl Buldun? Hemen Bir İfade Bırak!"